Noworodek czyli dziecko po porodzie. Okres noworodkowy jest pierwszym po urodzeniu okresem w życiu małego człowieka. Trwa on, poczynając od porodu, 28 dni. Jest to czas adaptacji, do całkowicie odmiennych i trudniejszych od tych w brzuchu mamy, warunków życia. Następuje stopniowy wzrost wydolności poszczególnych narządów ciała. W młodym organizmie dochodzi do szeregu przemian w różnych układach, głowinie oddychania i krążenia. Noworodek musi rozpocząć samodzielne oddychanie, przyjmowanie i trawienie pokarmów, regulację temperatury ciała. Wraz z odcięciem pępowiny dochodzi do podjęcia przez dziecko czynności oddychania. Znamiennym dla jej rozpoczęcia jest tzw. krzyk noworodka. Oddychanie, początkowo nieregularne, wkrótce się stabilizuje. W czasie płaczu i krzyku, noworodek może sinieć, lecz jest to zjawisko normalne. Charakterystyczną dla większości noworodków jest tzw. Żółtaczka (fizjologiczna). Występuje ona u ok. 80% dzieci. Jest związana ze zwiększonym rozpadem czerwonych krwinek i niewydolnością wątroby. Pojawia się ok. 2-3 doby i znika ok. 8 dnia życia. Kolejnym typowym zjawiskiem jest spadek masy ciała. Rozpoczyna się już 1 dnia, najniższą wartość osiąga ok. 4 dni. Do 10 dnia masa dziecka powinna zrównać się z tą urodzeniową.
W ok. 0,5h po porodzie noworodek zasypia i śpi ok. 6h. Jest to reakcja na tzw. wstrząs porodowy i równocześnie przystosowanie do nowych warunków otoczenia. Po tym okresie, noworodek budzi się, domagając się od Mamy płaczem nakarmienia i napojenia. Już zwykle w pierwszej dobie pojawia się pierwszy stolec. Jest to lepka, ciągnąca się, ciemna masa zwana smółką. Od 3 dnia, smółka stopniowo przechodzi w normalny stolec. Liczba stolców u noworodka wynosi ok. 5 na dobę. Wszystkie czynności w początkowym okresie życia nie zajmują naszemu Maleństwu zbyt dużo czasu. Czas przeznaczony na sen, waha się od 20 do 22h na dobę.